به گزارش بی بی سی تونی بلر اعلام کرد میخواهدباقی عمر خودش را صرف متحد کردن ادیان کند.
به نظر من جالبی این نکته اینجاست که خیلی از مسلمان های بریتانیا در زمان نخست وزیری وی احساس میکردند که از حکومت فاصله بسیار گرفتند. ظهور احزاب اسلام گرایی مثل «احترام» یکی از ثمره های این احساس فاصله میان مسلمانان و حزب کارگر بود.
شاید کمتر کسی بتواند آخرین حضور تونی بلر در مجلس به عنوان نخست وزیر و پرسش نماینده لیبرال در مورد مذهبی کردن سیاست های دولت را فراموش کند.
به هر حال تونی بلرِ تازه کاتولیگ شده ای که نتوانست پیوندی میان ادیان در بریتانیا باشد بلکه به اعتقاد عده ای یکی از عوامل بی اعتماده مسلمانان به حزب کارگر بود, برای اتحاد ادیان راه سختی را پیش رو دارد چون احساسات عده ای از مسلمانان همیشه تحت تأثیر تصمیماتی جون حمله به افغانستان واعراق و همچنین حمایت های وی از دولت اسرائیل خواهد بود.
البته سابقه سیاست های تونی بلر در ایرلند شمالی میان کاتولیگ ها و پروتستان ها بسیار در خشان تر از سابقه بلر با مسلمانهاست. درخششی که تا حدی فراموش شده, درخششی که شاید دلیل این تصیمیم گیری او باشد.
مربوط به موضوع های: Uncategorized





